Mila schrijft de Kerstman

“Wat wil je graag hebben?” vraagt Mama.
Mila glimlacht en tekent verder.
Papa houdt de envelop al klaar.
“Dat is een geheim. Alleen voor de Kerstman!”

De envelop ligt onder het kussen.
“Morgen doen we hem op de post,” zegt Mama.
“De brievenbus staat zo ver van de Noordpool.”
Mila kan niet slapen.
Dan glijdt er iets wits langs het raam.

Op de brievenbus landt een reusachtige uil.
“Die brief kun je het best zelf brengen.”
Een vleugel zakt als een trap omlaag.
Mila knijpt de envelop stevig vast.
“Ik ga mee!”

Langs de vleugel omhoog. Goed vasthouden!
Een, twee … en de voeten bungelen in de lucht.
Beneden wordt de brievenbus klein.
Daar, het raam van Mama en Papa!
Mila zwaait.

De daken worden klein.
De kerktoren blijft achter.
Beneden glinstert de rivier.
Mila houdt zich stevig vast aan de rode sjaal.
“Is het nog ver?”
“Nog een stukje hoger,” zegt de uil.

Groene lichten dansen boven de wolken.
Mila steekt een hand uit.
Zo dichtbij! En toch te ver.
“Is het nog ver?”
“We zijn er bijna,” zegt de uil.

Omlaag, door de wolken.
Koud! De neus verdwijnt in de sjaal.
Mila voelt naar de brief.
Nog daar. Gelukkig.
En dan, helemaal beneden in de sneeuw: een licht.

Een klein huisje straalt in de sneeuw.
De Kerstman schuift zijn bril omhoog.
“Post? Persoonlijk bezorgd? Dat heb ik nog nooit gehad!”
Mila geeft de brief aan.
“Alleen voor jou.”

“Kom binnen, je bent half bevroren. De uil ook.”
Laarzen uit. Sneeuw valt op de mat.
De muts aan de haak, naast de rode muts.
“Eerst chocolademelk, dan post?”
“Eerst post!”

“Jij wenst … mij?”
De Kerstman lacht tot zijn buik schudt.
“Ik wens je rust,” zegt Mila.
Daar steken de pantoffels al omhoog.
De chocolademelk dampt.
“Blazen, blazen. Dan een slokje.”

Terug gaat het door de nacht.
De Kerstman zwaait bij de deur, de tekening in de hand.
De ogen worden zwaar.
“Ik ken de weg,” zegt de uil. “Slaap maar.”
De sterren kijken toe.

’s Ochtends ligt er post bij het raam.
Mila laat de tekening zien: twee fauteuils, twee kopjes.
Mama staat versteld. Papa draait een witte veer rond.
“Een plek voor jou. Een plek voor mij.”